Klik hier>> voor de brochure (PDF) van de tentoonstelling
_________________________________

In de tentoonstelling Never Mind That Noise You Heard zijn recente video’s en installaties te zien (en te horen!). In het werk van het duo zijn geluid en muziek de leidraad voor een onderzoek naar wereldwijde politieke en culturele spanningsvelden. Het gebruik van muziek in de context van macht, militarisme en oorlog staat centraal.

De kunstenaars zijn gevestigd op Puerto Rico, een eiland dat deel uitmaakt van de VS met een hybride Caribische cultuur en een koloniale erfenis. Met hun conceptuele praktijk hebben ze een veelvormig oeuvre ontwikkeld, dat bestaat uit installaties, video’s, performances, sociale interacties, werk in de openbare ruimte, foto’s en collages. Al hun werk wordt gekenmerkt door een speelsheid, humor en sociale betrokkenheid. Deze kan zich op een heel specifieke, locale situatie richten of reflecteren op imperialisme en de effecten van globalisering.

Het Stedelijk Museum toont van Allora en Calzadilla twee grote, recente sculpturale installaties, waarin geluid en muziek in relatie tot van militarisme en oorlog een hoofdrol vervullen: Sediments Sentiments (2007) en Wake Up (2007). Dit in samenhang met vier recente videowerken.

Sediments Sentiments (Figures of Speech) (2007) is een tweedelige sculptuur die op een ruïne of een geologische vondst lijkt. Uit het werk klinken stemmen van operazangers die frasen vertolken uit toespraken van sleutelfiguren uit de politieke geschiedenis: Martin Luther King, de Dalai Lama, George Bush en Sadam Hussein. De teksten worden gepresenteerd als een kakofonie van stemmen van patriotten en sceptici, radicalen en conservatieven, polemisten en campagneleiders. Op sommige momenten gedurende de tentoonstelling worden de teksten live gezongen door jonge operazangers. Als er geen live performance is, zijn hun stemmen te horen via luidsprekers.

Bij de geluid-lichtsculptuur Wake Up (2007) klinkt muziek van zeven trompetspelers, die hun eigen interpretatie van de Reveille geven. In veel landen is dat het signaal dat het militaire begin van de dag aankondigt, het moment waarop de nationale vlag wordt gehesen. De Reveille wordt op subtiele wijze losgespeeld uit zijn oorspronkelijke militaristische context. Aan de soundtrack is een lichtschema gekoppeld. De flitslichten kunnen worden vergeleken met beelden van een militaire aanval zoals we die van televisie kennen, zoals die van de bombardementen op Bagdad.

Eén van de vier videowerken is Returning a Sound (2003). Voor dit werk maakten Allora en Calzadilla opnamen in Vieques, Puerto Rico, een eiland dat de laatste zestig jaar door de VS en NAVO is gebruikt als oefenterrein voor bombardementen. De kunstenaars verbonden zich aan de plaatselijke actie van burgerlijke ongehoorzaamheid, die het in 2002 voor elkaar kreeg dat de militaire oefeningen werden gestopt en de VS-troepen van het eiland verdwenen. In Returning a Sound doorkruist activist Homar het eiland op een brommer waarvan de uitlaat met een trompet verbonden is. De brommer wordt zo een instrument – tegelijk luchtalarm, ambulance en serenade voor vrijheid.

De andere videowerken in de tentoonstelling zijn Unrealizable Goals (2007), There is More Than One Way to Skin a Sheep (…), (2007) en Sweat Glands, Sweat Lands (2006).

Jennifer Allora (1974, VS) en Guillermo Calzadilla (1971, Cuba) werken sinds 1995 samen en hebben de afgelopen jaren een prominente plaats in de internationale kunstwereld veroverd.

De tentoonstelling wordt samengesteld door Martijn van Nieuwenhuyzen, curator van het Stedelijk Museum. In het aanstaande Stedelijk Museum Bulletin verschijnt een artikel over de kunstenaars.