Dit belangrijke werk in het oeuvre van Julio Gonzalez, begonnen als een werk over moederschap, kreeg later een politieke lading door de Spaanse Burgeroorlog. De titel verwijst tevens naar de berg Montserrat bij Barcelona, een traditioneel symbool van zijn geboortestreek Catalonië. Het beeld toont een eenvoudig geklede boerenvrouw staand op een houten kistje, strijdbaar, met in haar rechterhand een sikkel en op haar linkerarm een kind. Het is opgebouwd uit stukken geknipt, geklopt en aan elkaar gelast plaatijzer, zonder veel detaillering. Gonzalez, telg uit een edelsmedengeslacht, leerde al vroeg metaalbewerking en later (in de Renaultfabriek) ook lassen. Als eerste laste hij sculpturen, die op het laatst zijn pessimistische reactie op de oorlog weerspiegelen. ‘Het is hoog tijd dat ijzer ophoudt een moordwapen of werktuig te zijn, maar doordringt tot het domein van de kunst om eindelijk! door vredelievende kunstenaarshanden gehamerd en gesmeed te worden’. Het werk werd in 1937 op de Wereldtentoonstelling in Parijs tentoongesteld naast de Guernica , een politiek geladen werk van Picasso met wie hij jarenlang samenwerkte.
c/o Pictoright Amsterdam / Stedelijk Museum Amsterdam

Vervaardigers

Collectie

Sculpturen

Datum vervaardiging

1935-1937

Bibliotheek

Klik hier om 66 aan dit werk gerelateerde documenttitels te zien

Materiaal en techniek

gelast en gesmeed ijzer, hout

Objectnummer

BA 109